Öz
Giriş: Kist hidatik hastalığı bir sestod olan Echinococcus spp.’nin neden olduğu bir zoonozdur. Hastalık, özellikle köpek dışkısındaki bulaşıcı sestod yumurtasının yenmesi ile yayılır. En çok etkilenen iki organ karaciğer ve akciğerdir. Bu yazıda, servisimizde yatarak ve konsültasyon yoluyla değerlendirilen kist hidatik olguları retrospektif olarak irdelendi.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Nisan 2006-Haziran 2015 yılları arasında kist hidatik tanısıyla tedavi edilen hastalar dahil edildi. Demografik özellikler, semptomlar (ateş, karın ağrısı, bel ağrısı, kaşıntı, zayıflama, sarılık, öksürük, balgam, bulantı-kusma), bulgular (hepatomegali ve splenomegali), radyolojik-laboratuvar bulguları, komplikasyonları, diğer doku ve organ tutulumları ile tedavi rejimleri retrospektif olarak değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya onu kadın olmak üzere (%66,7) toplam 15 hasta (yaş ortalaması 52,3±18,3 yıl) dahil edildi. Hastaların 12’sinde (%80) karaciğerde saptanan en az bir kist hidatik lezyonu vardı. Sırasıyla hastalarda akciğer kisti (5), spondilodiskit (3), dalak kisti (3), böbrek kisti (2), karaciğer amip absesi (2), intraabdominal yayılım (1) ve anafilaktik şok (1) tespit edildi. Yedi (%46,7) hastada lökositoz, üç (%20) hastada eosinofili mevcuttu. Bütün hastalar albendazol 2x400 mg p.o ile tedavi edildi. Ortalama tedavi süresi 27,4±18,5 haftaydı.
Sonuç: Kist hidatik ciddi organ tutulumları ile seyredebilen bir hastalıktır. Vücudun herhangi bir yerinde kist hidatik tespit edilen olgularda karaciğer, batın içi veya retroperitoneal organ tutulumları açısından dikkatli olunmalı ve tarama yapılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Hidatik hastalığı, Echinococcus granulosus, komplikasyon, ekinokokkoz, hidatidoz
Kaynakça
Wani RA, Malik AA, Chowdri NA, Wani KA, Naqash SH. Primary extrahepatic abdominal hydatidosis.Int J Surg 2005;2:125-7.
Altaş K. Doku Helmintleri Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojisi 3. İstanbul: 2008.
Hepgul G, Tihan D, Kocael P, Dogan Y, Ozturk T, Cihan A. Case report: primary splenic hydatidosis.Turkiye Parazitoloji Derg 2010;3:184-6.
Ammann RW, Eckert J. Cestodes. Echinococcus. Gastroenterol Clin North Am 1996;3:655-89.
Oneto AR, Salgueiro FO, Fiorentino JA, Ceraci P, Galoppo MC, Ferro A, Badia A, Cassella RN. Complicated liver hydatid: experience at one center. Cir Pediatr 1998;1:30-6.
Altaş K. İnsanda hidatidoz tanısında ELISA çalışmaları. Cerrahpaşa Tıp Fak Derg 1984;15:92-112.
Biava MF, Dao A, Fortier B. Laboratory diagnosis of cystic hydatic disease.World J Surg 2001;1:10-4.
McManus DP, Zhang W, Li J, Bartley PB. Echinococcosis. Echinococcosis.Lancet 2003;9392:1295-304.
Yağmur Y, Akbulut SK. Kist Hidatik Hastalığının Epidemiyolojisi.Turkiye Klinikleri J Gen Surg-Special Topics 2010;2:6-8.
Dakkak A. Echinococcosis/hydatidosis: a severe threat in Mediterranean countries. Vet Parasitol 2010;1-2:2-11.
Altintas N. Past to Present: Echinococcosis in Turkey. Acta Trop 2003;2:105-12.
Yazar S, Ozkan AT, Hokelek M, Polat E, Yilmaz H, Ozbilge H, Ustun S, Koltas IS, Ertek M, Sakru N, Alver O, Cetinkaya Z, Koc Z, Demirci M, Aktas H, Parsak CK, Ozerdem D, Sakman G, Cengiz ZT, Ozer A, Keklik K, Yemenici N, Turan M, Dastan A, Kaya E, Tamer GS, Girginkardesler N, Turk M, Sinirtas M, Evci C, Kilicturgay S, Mutlu F, Artis T. Cystic echinococcosis in Turkey from 2001-2005.Turkiye Parazitoloji Derg 2008;3:208-20.
Arda B, Pullukçu H, Yamazhan T, Sipahi OR, Tamsel S, Demirpolat G, Korkmaz M. Prevalence of Echinococcus granulosus detected using enzyme immunoassay and abdominal ultrasonography in a group of students staying in a state dormitory in Turkey. Turk J Med Sci 2009;5:791-794.
Köksal AŞ, Arhan M, Oğuz D. Kist hidatik. Güncel Gastroenteroloji 2004;8: 61-67.
İlhan N. Laboratory tests in the diagnosis of hydatid cyst disease. Turkiye Klinikleri J Thor Surg-Special Topics 2012;1:165-169.
Kuşcu F, Suntur BM, Menekşe G, Ateş T, Ökten Aİ, Güzel A. Hydatid cyst disease of the spine: Evaluation of seven cases. Mediterr J Infect Microb Antimicrob 2013;9:1-5.
Ozyurtkan MO, Kocyigit S, Cakmak M, Ozsoy IE and Balci AE. Case report:
